Onmacht.

Een strijd ontbrand, van binnen en van buiten,
je zou je van alles af willen sluiten.

Je ziet alleen maar duisternis,
maar weet dat er ook licht is.

Licht in je gevoel en in je hart,
alleen nu is het allemaal zwart.

Je verlangt naar rust en geen verdriet,
maar niemand die het ziet.

De woede brand in je lichaam,
en je wil er tegenaan.

Maar elke vezel biedt verzet,
En…je red het nog maar net.

Morgen zal het misschien beter gaan,
En ga je er weer tegenaan.

Je bent niet zwak want je gelooft,
dat je vuur nog niet is gedoofd.

Patricia  © 2004