Zomaar.

Als ik loop aan de rand van de zee,
nemen de golven al mijn gedachten mee.
De wind waait om mijn hoofd,
en ik loop als verdoofd.
Heerlijk niets om mij heen,
even helemaal alleen.
Ik zie en voel geen pijn,
heerlijk wat voelt dit fijn.
Niemand die mij ziet,
even geen pijn en verdriet.
Zomaar al is het maar even,
dan kan ik weer tegen het leven.



© Patricia 2002