Kerst.

Een kind, gelooft nog in haar dromen,
haar onschuld nog intact.
De lichtjes in de bomen,
een schijnsel mooi en zacht.

Ballen, kaarsjes engelenhaar,
ze kijkt haar oogjes uit.
Geduldig wacht haar mama daar,
voor elke winkelruit.

Was het altijd maar zo fijn,
ze verlangde nu, naar toen.
Blijven onschuldig en klein,
kon ze het maar overdoen.

Zo mooi versierd, binnen en buiten,
stond ze hier nu weer.
Een neusje tegen de ruiten,
van haar kleinkind, dit keer.

Een kind, gelooft nog in haar dromen,
haar onschuld nog intact.
De lichtjes in de bomen,
oma kijkt naar haar en lacht zacht.

© Patricia 2003