Hoop.

Vandaag was een van die dagen,
dat je, jezelf af ging vragen.

Waarom je de zon even niet meer zag,
alleen maar tranen, geen gelach.

Stil zit je in je stoel, je hoofd omlaag,
niets wil er meer vandaag.

Dan klinkt er plots een kinderstem,
je herkent het gelijk, het is van hem.

Een lachend gezicht, twee warme armen,
komen jou verwarmen.

Een kus van je kleinzoon op je gezicht,
Je lacht, je voelt je weer licht.

© 2010  Patricia.