Klaas Vaak.

Klaas Vaak, wie was dat ook alweer,
vroeger kwam hij keer op keer.

Het was het mannetje dat je liet gapen,
zodat je lekker kon gaan slapen.

Maar als kind vocht ik tegen het zand, wat hij in mijn ogen strooide,
ik wilde wakker zijn en nog niet dromen.

Ik vond het een waardeloze man,
wilde helemaal niet dat hij kwam.

Nu kijk ik iedere nacht naar hem uit,
maar hij gaat mijn huis voorbij, de schavuit.

Hoe ik ook iedere keer wacht,
hij komt niet die nacht.

Dus ben ik maar heel spontaan,
op schaapjes tellen overgegaan.

Maar tot mijn verdriet,
lukte dat helaas ook niet.

Toch probeer ik het steeds weer,
en denk dan, op een keer.

Zal hij misschien wel komen,
en dan kan ik lekker dromen.

Patricia ©  2015