Kerst.

Ik zat lekker op de bank een boekje te lezen. De hond lag in een hoekje van de kamer
Een beetje boos te grommen en geluiden te maken, waarschijnlijk lag hij te dromen.

Ik keek eens om mij heen, de kerstboom versierd, alleen met zilveren ballen net als vroeger thuis stond hij weer in al zijn pracht te pronken.
Aan de muur hingen takken, vol met ballen  en ouderwetse  papieren klokken hingen hier en daar in de kamer.

Het was knus en gezellig, net als vroeger thuis.

Ik mijmerde wat weg:

Langzaam kwamen de herinneringen weer bij mij naar boven, ik kon zelfs de geuren bijna ruiken.
Mijn vader was bedrijfsleider van Simon de Wit, een kruidenierswinkel en zodoende hadden wij altijd wel makkelijk te eten.

Op kerstavond gingen wij met z’n alle de kerstboom versieren. Wij: waren dus mijn moeder en 4 zusjes, wij waren dus met 5 meiden thuis, iets wat mijn vader wel leuk vond maar soms… ach meisjes kunnen soms zo klieren.
Mijn vader was nog de laatste dingen in de winkel aan het doen, wij woonde boven de winkel. Mijn zus had weer haar best gedaan om een kerststal te maken van gips, iets wat ieder jaar weer erg mooi was.

Toen mijn vader eenmaal ook boven was, wij gezellig aan het praten waren en spelletjes aan het doen, vroeg mijn moeder of iemand nog iets wilde vertellen of vragen.

Ik dacht eens na. En al was ik een kind ik wist wel wat ik wilde.

Ik had een tijdje geleden een vrouw ontmoet ze hielp mij toen ik met mijn fiets was gevallen. Ze vroeg of ik even binnen kwam om een glas limonade te drinken, toen kon dat allemaal nog.

Ik weet nog dat ik mijn ogen uitkeek, haar huis stond vol met poppen, ik was geen meisje die met poppen speelde, maar meer in bomen klom, maar vond de poppen wel heel erg mooi. Als ik nu met mijn ogen dicht daaraan dacht zie ik alles zo nog voor mij.

Ik vroeg haar van wie de poppen waren. Ze vertelde mij, dat ze van haar dochtertje waren, maar dat die er niet meer was. 
Waarom de vrouw het mij vertelde weet ik niet, ik was tenslotte nog maar een kind, maar toen heb ik daar helemaal niet over nagedacht ze vertelde het gewoon.

Ik wist dat ze met kerst alleen was en vroeg aan mijn moeder of wij niet iets konden doen voor haar.
Mijn vader en moeder waren hele warme mensen en dus ging ik samen met mijn vader op kerstavond naar de vrouw. Verrast deed ze open en mijn vader nodigde haar uit om de kerst met ons te vieren. De vrouw kreeg tranen in har ogen en de volgende dag kwam ze en bleef de hele dag. Wij alle hadden een hele fijne en warme kerst en ook de vrouw die Anne heten.

Ik kreeg een heel warm gevoel van binnen, aan de herinnering van vroeger bij ons thuis met de kerst.

Ik keek op, de hond kwam lui zich uitstrekkend overeind en ging voor mij zitten dat was het teken dat ik mijn warme jas aan moest trekken om met hem naar buiten te gaan.

Het was koud, maar toch ook wel lekker ik werd er in iedergeval weer goed wakker van. En dacht waarom kan ik ook niet zoiets doen iemand uitnodigen om de kerst bij ons te vieren.

Toen ik thuis kwam heb ik gelijk gebeld naar het verzorgingshuis en daar waren echt hele lieven mensen die dol graag wilde komen.

Ik heb het aan de verzorgers overgelaten wie er zouden komen, maar op kerstdag heeft mijn man twee mensen opgehaald. En ze hebben genoten bij ons. Eenvoudige dingen, maar gewoon de warmte en gezelligheid dat kost echt niets en is zo snel te geven als je maar het wil zien en wil doen.
Ons gezin heeft er van genoten en de mensen ook.

Mar Klavier  ( Patricia ) © 2011