Gedachten.

Als ik ’s-nachts, mijn ogen wil sluiten,
denk ik aan de mensen buiten.
Mensen, ver weg of dichtbij,
geketend en niet vrij.

Ik denk aan hen die op straat lopen,
en op betere tijden hopen.
Tijden van onbevreesd te zijn,
van agressie en pijn.

Ik…kan het leed niet verzachten,
maar in mijn gedachten.
Kan ik even laten weten,
dat..ik.. ze niet zal vergeten.

Patricia. © 2005