De zee.

Ik zit aan het strand,
voel het zand in mijn hand.
Luisterend, naar de branding van de zee,
neemt de wind mijn gedachten mee.

Met mijn ogen even dicht,
voel ik mij zo licht.
De wind blaast om mijn oren,
ik kan niets meer horen.

Geen zorgen, geen zware gedachten,
die kunnen even wachten.
Nu even genieten van de rust,
hier aan het strand, aan de kust.

Een zeemeeuw hoor ik in de lucht,
ik slaak even een zucht.
Het brengt mij tot de werkelijkheid,
even was ik mijn zorgen kwijt.

Ik hoor het ruisen van de zee,
en neem dat in gedachten mee.
Als ik dan mijn ogen sluit,
hoor ik weer dit geluid.

Een moment van vrede en rust,
hier aan de Zandvoortse kust.

Patricia 2004

© 2004